Związek przemocowy czy zwykłe kłótnie:
kto na kogo naciska?

Czterdzieści pytań o ostatni rok: kontrola i zakazy, drwiny, ciche dni, groźby, gaslighting, pieniądze i siła fizyczna. O każde zachowanie test pyta dwa razy, o partnera i o ciebie, a diagram pokazuje, kto naciska i jak.

40pytań
7minut
7form presji
Przejdź do przycisku „Rozpocznij test”

Co otrzymasz

Raport otworzy się zaraz po teście i można go zapisać w profilu

  • Lustrzany diagram presjiSiedem form, każda z dwoma paskami: po lewej to, co robi partner, po prawej to, co robisz ty. Każdy pasek ma swój procent, więc od razu widać, kto naciska i jak.
  • Dwa wskaźniki i poziomPresja na ciebie i twoja presja, każda od 0 do 100. Poziom uwzględnia też pojedyncze niebezpieczne odpowiedzi, żeby jedna groźba nie zgubiła się w średniej.
  • Jeden z pięciu profiliNa równych prawach, drobne zgrzyty, pod presją, presja z twojej strony albo spirala we dwoje. Bez etykiet, tylko uczciwy opis zachowań.
  • Każda forma i twoje najbardziej wymowne odpowiedziCo każda forma oznacza na twoim poziomie, a do tego maksymalnie trzy najbardziej wymowne odpowiedzi z każdej strony: co mówią i jeden mały krok do wypróbowania.
  • Jak to wygląda na co dzieńDom, znajomi, pieniądze, kłótnie i telefon: gdzie jest spokojnie, a gdzie presję już widać.
  • Plan na tydzień i gdzie szukać pomocySiedem kroków dopasowanych do twojego profilu. Jeśli w odpowiedziach pojawia się siła albo groźby, najpierw otwiera się część o bezpieczeństwie.

Pięć profili, od równych praw po spiralę

Twój profil zależy od tego, z której strony płynie presja i jak jest silna. Profile „Na równych prawach” i „Drobne zgrzyty” nie mają wzorca presji. „Pod presją” oznacza, że naciska partner, „Presja z twojej strony” to sytuacja odwrotna, a w „Spirali we dwoje” naciskacie oboje. Słowa „sprawca” i „ofiara” w wyniku nie padają: zachowanie da się nazwać i zmienić, a etykieta niczego nie wyjaśnia.

Siedem form presji w związku

  • Kontrola i izolacja
    Bez presji
    zaufanie: każde ma swoich ludzi i swój telefon
    Presja
    sprawdzanie, zakazy i meldowanie, gdzie i z kim
  • Poniżanie i ośmieszanie
    Bez presji
    spór o zachowanie, a nie o człowieka
    Presja
    wyzwiska, drwiny przy innych, „i co z tego?”
  • Karanie milczeniem i chłodem
    Bez presji
    przerwa po kłótni, a potem rozmowa
    Presja
    ciche dni, aż ktoś przeprosi
  • Zastraszanie i groźby
    Bez presji
    złość się zdarza, strach nie
    Presja
    krzyk, który przeraża, zniszczone rzeczy, groźby
  • Obwinianie i gaslighting
    Bez presji
    każde odpowiada za swoje słowa
    Presja
    „nic takiego nie było” i „przez ciebie tak się zachowuję”
  • Kontrola pieniędzy
    Bez presji
    każde ma własne pieniądze
    Presja
    paragon z każdego zakupu, przeszkody w pracy
  • Siła fizyczna i przymus
    Bez presji
    ciało drugiej osoby jest nietykalne
    Presja
    popychanie, bicie, naciskanie na bliskość
  • Jak czytać procenty

    Każda odpowiedź daje od 0 (nigdy) do 4 (cały czas). Forma to średnia jej pytań w procentach od 0 do 100: do 25 oznacza nigdy albo raz czy dwa w roku, do 50 czasami, powyżej często. Wskaźnik każdej strony to średnia siedmiu form. To nie jest porównanie z innymi ludźmi: test nie ma norm.

Jak przebiega test

  1. 40 pytań o ostatni rok w związkuPomyśl o obecnym związku albo o poprzednim, jeśli teraz nie masz partnera. Każde pytanie ma pięć odpowiedzi, od nigdy do cały czas, w tym uczciwe raz czy dwa. Cały test zajmuje około 7 minut.
  2. O każde zachowanie pytamy dwa razyNajpierw o partnera, a kilka pytań dalej to samo o ciebie. Tak działają kwestionariusze badawcze o konfliktach w parach i tylko tak widać, z której strony płynie presja.
  3. Jak było, a nie jak by się chciałoO partnerze odpowiada się łatwiej niż o sobie. Ale analiza pomaga tylko wtedy, gdy obie strony są opisane szczerze. Nie ma tu dobrych ani złych odpowiedzi.
  4. Diagram i analiza od razuPo ostatniej odpowiedzi zobaczysz lustrzany diagram, dwa wskaźniki, swój profil, analizę wszystkich siedmiu form, sytuacje z codzienności i plan na tydzień. Jeśli w odpowiedziach pojawia się siła albo groźby, najpierw pokazuje się część o bezpieczeństwie.

Możliwe odpowiedzi

  1. 1Nigdy
  2. 2Raz czy dwa
  3. 3Czasami
  4. 4Często
  5. 5Cały czas

Metoda i jej granice

Skąd pochodzi test i jak oblicza się wynik

2026Autorska metoda Prisamor, 2026: siedem form presji, 40 pytań w dwóch kierunkach i zasady liczenia. Punkty odniesienia: MMEA (Murphy, Hoover, 1999), CTS2 (Straus i współpracownicy, 1996), Scale of Economic Abuse (Adams i współpracownicy, 2008), kontrola przymusowa (Stark, 2007) i typologia przemocy w bliskich związkach (Johnson, 2008). Test nie odtwarza żadnego opublikowanego kwestionariusza i nie ma norm ani danych o rzetelności.Zespół Prisamor (model i pytania); punkty odniesienia: Murphy i Hoover, Straus i współpracownicy, Adams i współpracownicy, Stark, Johnson
Co mierzy
Model jest autorski. Zespół Prisamor wyodrębnił siedem form presji w parze i napisał do każdej pytania w dwóch kierunkach: co robi partner i co robisz ty. To standardowa praktyka kwestionariuszy badawczych o konfliktach w parach: Revised Conflict Tactics Scales, CTS2 (Straus i współpracownicy, 1996) oraz robocza wersja Multidimensional Measure of Emotional Abuse, MMEA, pytają o to samo zachowanie z obu stron i o to, jak często się zdarzało. Cztery formy są bliskie czynnikom MMEA (Murphy i Hoover, 1999): ograniczającemu pochłanianiu, deprecjonowaniu, wrogiemu wycofaniu oraz dominacji i zastraszaniu. Kontrola pieniędzy opiera się na Scale of Economic Abuse (Adams i współpracownicy, 2008), a zasady poziomu na idei kontroli przymusowej (Stark, 2007): przemoc trzyma się na wzorcu, a nie tylko na biciu. Zasada profili idzie za typologią Michaela Johnsona (2008), która oddziela przemoc w ramach stałej kontroli od kłótni wymykających się spod kontroli obojgu i od oporu osoby, która się broni.
Sposób liczenia
Każda odpowiedź daje od 0 do 4. Forma to średnia jej pytań w procentach od 0 do 100, a wskaźnik każdej strony to średnia siedmiu form. Poziom strony wynika z najbardziej niepokojącego z czterech sygnałów: wskaźnika (do 12 brak sygnałów, do 30 sygnały ostrzegawcze, do 55 wygląda na przemoc, powyżej silna presja), najwyższej formy poza siłą fizyczną (od 42 sygnały ostrzegawcze, od 67 przemoc), pytań o siłę (raz czy dwa to już sygnał ostrzegawczy, czasami to przemoc) i każdej pojedynczej odpowiedzi (często to sygnał ostrzegawczy, cały czas to przemoc). Profil łączy poziomy obu stron. Jeśli naciskają obie strony, ale jedna jest silniejsza o 20 punktów lub więcej, profil przypada tej stronie: kto pod silną presją odpowiada ostro, nie trafia do spirali we dwoje.
Rzetelność
  • 40 autorskich pytań: 20 o partnera i 20 o ciebie, w lustrzanych parach
  • Sześć form po trzy pytania z każdej strony, siła fizyczna po dwa
  • Pięć odpowiedzi o częstotliwości w ostatnim roku, od „nigdy” do „cały czas”
  • Poziom uwzględnia pojedyncze niebezpieczne odpowiedzi, a nie tylko średnią
  • Test nie ma jeszcze norm ani danych o rzetelności
Ograniczenia
Metoda jest autorska: siedem form, 40 pytań i zasady liczenia napisał zespół Prisamor, opierając się na kwestionariuszach badawczych, ale żadnego z nich nie odtwarza. Nie ma norm ani danych o rzetelności, więc procenty opisują twoje odpowiedzi, a nie twoje miejsce na tle innych. To spojrzenie jednej osoby: nawet w badaniach partnerzy opisują te same wydarzenia różnie. Test nie stawia diagnozy, nie rozstrzyga, kto jest winny, i nie ocenia zagrożenia tak jak specjaliści.
Źródła
  • Murphy, C. M., & Hoover, S. A. (1999). Measuring emotional abuse in dating relationships as a multifactorial construct. Violence and Victims, 14(1), 39-53. DOI 10.1891/0886-6708.14.1.39
  • Straus, M. A., Hamby, S. L., Boney-McCoy, S., & Sugarman, D. B. (1996). The Revised Conflict Tactics Scales (CTS2): Development and preliminary psychometric data. Journal of Family Issues, 17(3), 283-316. DOI 10.1177/019251396017003001
  • Adams, A. E., Sullivan, C. M., Bybee, D., & Greeson, M. R. (2008). Development of the Scale of Economic Abuse. Violence Against Women, 14(5), 563-588. DOI 10.1177/1077801208315529
  • Stark, E. (2007). Coercive Control: How Men Entrap Women in Personal Life. New York: Oxford University Press. DOI 10.1093/oso/9780195154276.001.0001
  • Johnson, M. P. (2008). A Typology of Domestic Violence: Intimate Terrorism, Violent Resistance, and Situational Couple Violence. Boston: Northeastern University Press. ISBN 978-1-55553-693-0
  • Johnson, M. P., & Leone, J. M. (2005). The differential effects of intimate terrorism and situational couple violence: Findings from the National Violence Against Women Survey. Journal of Family Issues, 26(3), 322-349. DOI 10.1177/0192513X04270345
  • Tolman, R. M. (1989). The development of a measure of psychological maltreatment of women by their male partners. Violence and Victims, 4(3), 159-177. DOI 10.1891/0886-6708.4.3.159
  • Walker, L. E. (1979). The Battered Woman. New York: Harper & Row.
  • Sweet, P. L. (2019). The sociology of gaslighting. American Sociological Review, 84(5), 851-875. DOI 10.1177/0003122419874843

Dla kogo jest ten test

  • Każdy, kto pyta „toksyczna strona to ja czy partner?” i chce zobaczyć obie strony
  • Osoby, które podejrzewają, że ich kłótnie dawno przestały być tylko kłótniami
  • Każdy, kto obawia się, że naciska na partnera, i chce uczciwie to sprawdzić
  • Pary, w których obie strony czują się bezpiecznie: każde robi test osobno, a potem porównujecie diagramy
  • Przyjaciele i rodzina, którzy próbują zrozumieć, co dzieje się z bliską osobą

Praktyczna wartość

  • Lustrzany diagram siedmiu form i dwa wskaźniki od 0 do 100
  • Jeden z pięciu profili: co się dzieje, na czym się oprzeć, bliskość, codzienność, przyjaciele
  • Każda forma omówiona według poziomu z obu stron i twoje najbardziej wymowne odpowiedzi z małym krokiem
  • Jak odróżnić kłótnię od przemocy, znaki presji i cykl przemocy bez mitów
  • Plan na tydzień i część o bezpieczeństwie, jeśli w odpowiedziach pojawia się siła albo groźby

Przemoc w związku: jak odróżnić ją od kłótni

Toksyczny związek czy zwykłe kłótnie: gdzie jest granica

Przemoc w związku to wzorzec, w którym jedna osoba zdobywa władzę nad drugą: decyduje za nią, straszy, poniża, karze chłodem, ogranicza pieniądze i kontakty. Kłótnia działa inaczej: dwie osoby nie zgadzają się w jakiejś sprawie, obie mogą się sprzeciwić i nikt nikogo się nie boi. Słowa „toksyczny” używa się szeroko, także wobec trudnego okresu, a związek przemocowy to taki, w którym presja utrzymuje się i powtarza. Przemoc nie zaczyna się od głośności ani od jednego ostrego słowa. Zaczyna się od nierównowagi, która wraca. Dlatego test nie pyta „czy to się kiedyś zdarzyło?”, tylko jak często zdarzało się w ostatnim roku.

Według szacunków WHO prawie co czwarta kobieta, która była w związku, przynajmniej raz doświadczyła od partnera przemocy fizycznej albo seksualnej. Przemoc psychiczna nie wchodzi w te szacunki: WHO nie podaje dla niej liczby. Presja w związku dotyka ludzi każdej płci i w każdym rodzaju pary, dlatego test mówi po prostu o partnerze.

Siedem form presji, od kontroli po siłę fizyczną

Badacze przemocy emocjonalnej opisują kilka jej form, a osobno badają przemoc ekonomiczną i kontrolę przymusową, które mogą istnieć bez przemocy fizycznej. Test zbiera je w siedem form, a każda ma na diagramie swój wiersz.

  • Kontrola i izolacja: sprawdzanie telefonu, zakazy spotkań z bliskimi, meldowanie, gdzie i z kim.
  • Poniżanie i ośmieszanie: wyzwiska, obraźliwe przezwiska, drwiny przy innych, „i co z tego?” w odpowiedzi na dobrą wiadomość.
  • Karanie milczeniem i chłodem: milczenie przez całe dni, czyli słynne ciche dni, odmawianie ciepła i bliskości, ostentacyjne ignorowanie.
  • Zastraszanie i groźby: krzyk, który przeraża, rzucanie i niszczenie rzeczy, groźby odejścia, skrzywdzenia kogoś albo zabrania dzieci.
  • Obwinianie i gaslighting: „nic takiego nie było”, „przez ciebie tak się zachowuję”, wersje wydarzeń, po których wątpisz we własną pamięć.
  • Kontrola pieniędzy: paragon z każdego zakupu, przeszkody w pracy albo nauce, pieniądze i karty w rękach jednej osoby.
  • Siła fizyczna i przymus: popychanie, szarpanie, bicie, bliskość pod presją.

Dlaczego test pyta o obie strony

Kwestionariusze badawcze o konfliktach w parach zwykle pytają o to samo zachowanie dwa razy: co robi partner i co robisz ty. Tak zbudowane są Revised Conflict Tactics Scales (CTS2) i robocza wersja MMEA. Stosujemy to samo podejście z własnymi pytaniami. To uczciwa odpowiedź na pytanie „czy toksyczną stroną jestem ja, czy partner?”: patrząc tylko z jednej strony, presji prawie nie widać. Osoby pod presją często obwiniają siebie, a osoba, która naciska, często widzi się jako tę skrzywdzoną. Lustrzane pytania są rozrzucone po teście, żeby odpowiedź o partnerze nie podpowiadała odpowiedzi o tobie.

Jak czytać diagram: presja na ciebie i twoja presja

Nazwy siedmiu form biegną środkiem. Paski po lewej pokazują „partner → ty”, paski po prawej „ty → partner”. Liczba na każdym pasku mówi, jak często zdarza się dana forma, od 0 do 100: do 25 oznacza nigdy albo raz czy dwa w roku, do 50 czasami, powyżej często. Wskaźnik każdej strony to średnia siedmiu form, a poziom uwzględnia też pojedyncze niebezpieczne odpowiedzi, żeby jedno popchnięcie albo groźba zaznaczona jako „cały czas” nie zniknęły w średniej.

Patrz na ogólny kształt, nie tylko na liczby. Długa lewa strona przy krótkiej prawej oznacza presję na ciebie, a odbicie lustrzane presję od ciebie. Jeśli obie są długie, to spirala, a wtedy najważniejsze pytanie brzmi, czy któreś z was boi się drugiego.

Od „Na równych prawach” do „Spirali we dwoje”: pięć profili

  • Na równych prawach: brak presji z obu stron, a spory rozwiązuje się rozmową.
  • Drobne zgrzyty: kłótnie bywają ostre, ale nie ma wzorca presji.
  • Pod presją: presja płynie głównie od partnera: kontrola, poniżanie, strach albo obwinianie układają się we wzorzec.
  • Presja z twojej strony: ten sam obraz, ale presja płynie od ciebie.
  • Spirala we dwoje: naciskacie oboje mniej więcej po równo, a ostrość stała się sposobem kłócenia się.

Słowa „sprawca” i „ofiara” w wyniku nie padają. Etykieta niczego nie wyjaśnia, a zachowanie da się nazwać, zauważyć i zmienić.

Obrona to nie przemoc: kiedy odpowiadasz na presję

Ludzie pod długotrwałą presją też wybuchają: odkrzykują, sprawdzają telefon osoby, która sprawdza ich, zamykają się w milczeniu. Popularne artykuły nazywają to przemocą reaktywną. Socjolog Michael Johnson odróżnia przemoc w ramach stałej kontroli, kłótnie, które wymykają się spod kontroli obojgu, i opór osoby, która się broni. Test to uwzględnia: jeśli naciskają obie strony, ale jedna jest silniejsza o 20 punktów lub więcej, profil przypada tej stronie, a nie spirali we dwoje.

To nie czyni ostrych odpowiedzi bezpiecznymi, zwłaszcza gdy pojawia się w nich siła. Ale pytanie „kto boi się kogo?” zwykle mówi o parze więcej niż jakakolwiek punktacja.

Ciche dni, gaslighting i pieniądze: formy, które łatwo przeoczyć

Ciche dni bywają wzajemną obrazą, ale gdy jedna osoba milczy, aż druga przeprosi, to już karanie milczeniem. Gaslighting to presja, po której człowiek przestaje ufać własnej pamięci i postrzeganiu: „nic takiego nie było”, „wydaje ci się”, „zawsze wszystko przekręcasz”. Socjolożka Paige Sweet opisuje go jako przejaw władzy w związku, a nie zwykłą różnicę w tym, jak ludzie pamiętają. Jeśli wychodzisz z rozmów z partnerem z coraz większymi wątpliwościami co do siebie, przyjrzyj się temu.

Przemoc ekonomiczna często wygląda jak troska albo dobre gospodarowanie: rozliczenie z każdego zakupu, „nie musisz pracować”, wspólne konto, którym rozporządza jedna osoba. Adrienne Adams i współpracownicy stworzyli osobną Scale of Economic Abuse, bo wcześniej takiej skali nie było. Bez własnych pieniędzy każda decyzja jest trudniejsza, także decyzja o odejściu.

Cykl przemocy i dlaczego nie każdy związek go przechodzi

W 1979 roku psycholożka Lenore Walker opisała trzy fazy, które często powtarzają się w związkach z przemocą: narasta napięcie, dochodzi do wybuchu, potem przychodzi pojednanie z przeprosinami i obietnicami. Późniejsze popularne wersje dodały czwartą fazę, spokój.

Dziś cykl bywa krytykowany: w wielu parach fazy pojednania nie ma wcale, a napięcie potrafi trzymać się wysoko tygodniami. Jeśli nie rozpoznajesz tego cyklu, to nie znaczy, że presji nie ma. Test patrzy na to, jak często zdarza się każda forma, a nie na cykl.

Jeśli jesteś pod presją, i jeśli presja wychodzi od ciebie

Jeśli jesteś pod presją, zacznij od wsparcia spoza związku: powiedz komuś zaufanemu, sprawdź, gdzie w twoim kraju można się zwrócić, przemyśl, dokąd pójdziesz, gdy zrobi się strasznie. Jeśli w związku jest siła albo groźby, szczera rozmowa z partnerem może być niebezpieczna, a specjaliści zwykle odradzają terapię par, dopóki przemoc trwa. Jeśli twoje odpowiedzi zawierają takie sygnały, analiza zaczyna się od części o bezpieczeństwie.

Jeśli presja wychodzi od ciebie, pierwszy krok to nazwać swoje zachowanie bez wymówek i zrezygnować z formy presji, po którą sięgasz najczęściej. Kontrola nie uspokaja lęku. Tylko go na chwilę zagłusza. Zmiana jest realna, gdy ktoś bierze odpowiedzialność i pracuje ze specjalistą od złości i zachowań przemocowych. Obietnica „to się nie powtórzy” nie wystarczy.

Na czym opiera się test i czego nie powie

Model jest autorski. Punkty odniesienia: Multidimensional Measure of Emotional Abuse, MMEA (Murphy i Hoover, 1999), Revised Conflict Tactics Scales, CTS2 (Straus i współpracownicy, 1996), Scale of Economic Abuse (Adams i współpracownicy, 2008), kontrola przymusowa (Stark, 2007) i typologia przemocy w bliskich związkach (Johnson, 2008). Sformułowania i zasady liczenia są nasze i nie ma norm, więc test nie jest oznaczony jako naukowy.

Test nie stawia diagnozy, nie rozstrzyga, kto jest winny, i nie ocenia zagrożenia tak jak specjaliści. Pokazuje, jakie zachowania występują w twoim związku i z której strony. Jeśli się boisz, skontaktuj się z telefonem zaufania, nawet jeśli wynik wygląda spokojnie.

Częste pytania o toksyczny związek

Skąd wiedzieć, czy toksyczną stroną w związku jestem ja?

Szukaj wzorca, a nie pojedynczego wybuchu. O przemocy mówimy wtedy, gdy regularnie stawiasz na swoim przez kontrolę, strach, poniżanie, chłód albo poczucie winy, a partner dopasowuje się do ciebie i boi się twojej reakcji. Test zadaje dwadzieścia pytań o twoje własne zachowanie i pokazuje twój wskaźnik presji oraz formę, która pojawia się najczęściej. Jeśli to ty ważysz słowa i wybuchasz z bezradności, bo jesteś pod presją, to bliżej obrony niż przemocy, a analiza mówi o tym wprost.

Jak rozpoznać przemoc psychiczną w związku?

Główne znaki: przewidujesz reakcje partnera z wyprzedzeniem, przepraszasz, żeby skończyły się ciche dni, coraz rzadziej widujesz przyjaciół i rodzinę, rozliczasz się z pieniędzy i planów, wątpisz we własną pamięć. Siniaków może nie być wcale: kontrola, poniżanie i groźby ranią bez siły fizycznej. Test mierzy, jak często takie rzeczy zdarzały się w ostatnim roku, i daje dodatkową wagę pojedynczym niebezpiecznym odpowiedziom, takim jak groźby albo popchnięcie.

Czy to jeszcze zwykła kłótnia, czy już przemoc psychiczna?

W kłótni dwie osoby nie zgadzają się w jakiejś sprawie, obie mogą się sprzeciwić i nikt potem nie chodzi na palcach. W przemocy spór szybko zamienia się w pytanie, kto tu rządzi: jedna osoba decyduje, straszy albo karze, a druga uczy się milczeć. Głośność nie ma tu nic do rzeczy. Liczy się nierównowaga, która się powtarza. Dlatego test ma osobny profil „Drobne zgrzyty”: ostre kłótnie bez wzorca presji nie są liczone jako przemoc.

Czy to przemoc, czy tylko reakcja na to, co robi partner?

Popularne artykuły nazywają przemocą reaktywną ostrą odpowiedź na długotrwałą presję: odkrzyknięcie, wyzwisko, próbę wyrwania się. Socjolog Michael Johnson oddziela taki opór od przemocy, która utrzymuje jednego z partnerów przy kontroli. Test bierze tę różnicę pod uwagę: jeśli presja na ciebie jest wyraźnie silniejsza niż twoja, twój profil to „Pod presją”, a nie „Spirala we dwoje”. Własne ostre reakcje i tak warto zauważać, zwłaszcza gdy pojawia się w nich siła.

Czy oboje partnerzy mogą być toksyczni?

Czasem naciskają obie strony: sprawdzają, ranią, karzą chłodem, straszą. Test nazywa to spiralą we dwoje. Ale podobne liczby nie zawsze oznaczają równą walkę, dlatego analiza zadaje jedno kluczowe pytanie: czy któreś z was boi się drugiego? Jeśli boisz się ty, bliżej prawdy jest profil „Pod presją”. Jeśli w związku jest siła fizyczna, najpierw bezpieczeństwo, a praca nad związkiem później.

Czy możemy zrobić ten test we dwoje?

Nie da się go wypełnić za partnera: połowa pytań dotyczy własnego zachowania i tylko dana osoba może na nie szczerze odpowiedzieć. Zrobić go osobno i porównać diagramy możecie, jeśli przy partnerze nie czujesz strachu. Jeśli w związku są groźby albo siła, proponowanie testu i porównywanie wyników nie jest bezpieczne. Wtedy pokaż swój diagram komuś zaufanemu.

Czy osoba stosująca przemoc może się zmienić?

Tak, jeśli przyzna, że jest problem, weźmie odpowiedzialność bez żadnego „ale” i podejmie pracę ze specjalistą od złości i zachowań przemocowych. Obietnice, że to się nie powtórzy, nie wystarczą: zmianę widać po tym, że druga osoba czuje się przy niej spokojniej. Miłość i uległość partnera nie leczą presji. Jeśli to ty jesteś pod presją, nie musisz czekać na zmianę w pojedynkę ani u boku tej osoby.

Czy wynik testu to diagnoza?

Nie, to nie jest diagnoza ani ocena prawna. Metoda jest autorska: pytania i zasady liczenia są nasze, punkty odniesienia pochodzą z kwestionariuszy badawczych o przemocy w bliskich związkach, a test nie ma norm. Wynik opisuje zachowania na podstawie twoich odpowiedzi i widzi związek tylko z twojej strony. Jeśli się boisz, skontaktuj się z telefonem zaufania, nawet jeśli wynik wygląda spokojnie.

Zobacz, co naprawdę dzieje się między wami

40 pytań, około siedmiu minut. Zaraz po ostatniej odpowiedzi zobaczysz lustrzany diagram siedmiu form presji, dwa wskaźniki od 0 do 100 i swój profil: na równych prawach, drobne zgrzyty, pod presją, presja z twojej strony albo spirala we dwoje. Wynik widzisz tylko ty, chyba że zdecydujesz się go udostępnić.

Bezpłatnie i bez rejestracji.

Więcej o związkach

Wszystkie testy działu